Na een snelle blik op de lijst van 23 stappen om web 2.0 te leren kennen, merk ik al snel dat er sommige items zijn waar ik al jaar en dag mee vertrouwd ben, terwijl er dan weer andere zijn waar ik niet of nauwelijks van gehoord heb. Je kan bijna zeggen dat ik 23 Dingen in 3 'zones' kan onderverdelen.
Allereerst is er wat ik de 'witte' zone kan noemen. Bloggen, Youtube, Facebook, of een RSS: Het is bijna een evidentie geworden. Wikipedia - een mooi voorbeeld van het potentieel en de zwakheden van wiki's - verschijnt om de haverklap op mijn internetpagina's. Chatten en Deezer, net hetzelfde - hoewel ik de laatste tijd van Deezer afgestapt, maar daarover later meer. De witte zone bestaat dus uit de dingen die ik al ken en bezig - of, misschien na dit traject, die ik dacht te kennen... Time will tell.
Dan is er de 'grijze' zone. Twitter bijvoorbeeld. Ik heb er al eens van gehoord, meer en meer mensen die ik ken gebruiken het, maar ik ben nog niet op de Twitter-kar gesprongen. Flickr net hetzelfde: ik ben me bewust van het bestaan en ik weet wel waarvoor het dient, maar ik heb het zelf nog niet aangeraakt. Kortom, de grijze zone zijn die dingen waarvan ik me wel bewust van ben, maar waar ik nog niet aan toegekomen ben.
En dan, last but not least, is er het 'zwarte' gebied. Vrij eenvoudig, waar ik nog nooit van gehoord had. Toen ik Delicious zag staan, moest ik eerder spontaan aan een bakker denken. Librarything? What thing? Ik gok een soort van online bibliotheek? Ik zal het in ieder geval wel ontdekken...
vrijdag 8 januari 2010
Bloggen met 23 Dingen
Kiezen uit de verschillende blogsoftware voorhanden was voor mij eigenlijk vrij gemakkelijk: in tegenstelling tot bv. Wordpress werk ik nu al een aantal jaren met Blogger. De instellingen, indeling, e.d. zijn me nu al (redelijk) goed bekend. Bij de eerste keuze van je sjabloon bv., zijn de mogelijkheden aanvankelijk vrij beperkt. Ga je het na de aanmaak achteraf nog eens aanpassen, is de waaier van keuzes al wat groter.
De layout - kleur, achtergrond, afbeeldingen, de verschillende opties voor de gebruiker/lezer - heeft me eigenlijk meer kopzorgen bezorgd dan het opstarten zelf. Hopelijk kan hij toch een beetje een streling voor het oog worden...
De layout - kleur, achtergrond, afbeeldingen, de verschillende opties voor de gebruiker/lezer - heeft me eigenlijk meer kopzorgen bezorgd dan het opstarten zelf. Hopelijk kan hij toch een beetje een streling voor het oog worden...
Abonneren op:
Reacties (Atom)