Web 2.0 : Een contemplatiemoment...

Drie maanden is het geleden dat ik met 23 Dingen.be ben begonnen. Nu vraagt 23 Dingen mij om een momentje van overpeinzing te maken omtrent alle recente ervaring(en) met web 2.0. Wel, ik kan in ieder geval al één algemene opmerking maken die al menig mensen zeker in zijn hoofd gehad moet hebben: hoeveel accounts, e-mails en paswoorden kan één mens hebben?!?

Al die toepassingen zijn allemaal heel leuk, daar niet van. Maar het probleem is net dat het allemaal afzonderlijke toepassingen zijn. Ik heb doelbewust niet voor de accounts van 23 Dingen gekozen, gewoon om te zien in hoeverre mate ik alles zo centraal mogelijk kon regelen. Vijf textnotes op mijn persoonlijke schijf heb ik moeten maken, gewoon om alle accounts en bijbehoren te onthouden. Ik bedoel maar.

Er zijn zovele toepassingen, en daar zit nu net het addertje onder het gras. Op den duur kan je als gebruiker niet meer volgen, laat staan dat de mensen die al je toepassingen volgen soms nog meezijn. Bovendien is het merendeel van alle web 2.0-toepassingen erg hype-gebonden. Een tijdje geleden moest iedereen op Facebook, dan springt Flickr tevoorschijn, dan is het ineens nodig om een Twitter-account te hebben... En mettertijd verwatert het weer en komt er iets nieuws bovendrijven, waar iedereen zich weer aan vastklampt. En ondertussen moeten de bibliotheken dit alles proberen te volgen, om "mee" te zijn met hun publiek.

De hoeveelheid informatie is hier ook zeer belangrijk: als je om de 5 seconden iets post op je Facebook bv., gaat iedereen je al snel op "hide" zetten. Hetzelfde principe geldt, denk ik, ook wel voor de andere toepassingen. En toch moet je al die toepassingen eigenlijk ook wel hebben (of toch degene die op dat moment populair zijn), of je loopt het risico dat je niet iedereen even goed kan bereiken.

Dit klinkt negatief, maar daarmee wil ik geenszins het potentieel van al die mogelijkheden ondermijnen, integendeel! Zoals ik net schreef, je moet meegaan met je tijd. So what als niet iedereen je blog leest, of niet iedereen bekijkt al je foto's, of niet iedereen zet je zijn feeds: het belangrijkste punt is dat je het toch maar hebt. Het zou erger zijn als het er niet was.

Wat is voorlopig mijn favoriet van alle voorbije punten? Flickr eigenlijk. Ik zit zelf veel te spelen met fotografie en ik denk dat ik er nog veel mee ga "spelen"...

En van een paar extra textnotes zal mijn harde schijf wel niet ontploffen zeker, dus...

De eerste stapjes op Slideshare...

Een kleine voorstelling van de Centrale Bibliotheek...

Centrale Bibliotheek

View more presentations from GroteBib.

Flickr : Uploaden die handel!

Ondertussen heb ik al wat met Flickr kennisgemaakt. Het heeft eigenlijk niet zoveel tijd gekost om het een beetje door te hebben, maar het hele gedoe heeft duidelijk veel meer mogelijkheden dan ik aanvankelijk aannam. Van alle programma's tot nu toe die in de 23 Dingen behandeld zijn, lijkt me dit voorlopig het interessantste. Alleen Blogspot kan er nog aan tippen, maar dat is natuurlijk omdat ik daar al jaar en dag mee werk, om het zo te zeggen.

In ieder geval, een zaterdagochtend in de Centrale Bibliotheek, gewapend met een deftige camera (het heeft mij genoeg gekost, 2 lenzen en al erbij, nog vrij goedkoop gekregen, in Bangkok, maar dat is al weer ander verhaal). Tientallen foto's heb ik genomen, waarvan ik er maar 19 waardig achtte om effectief op Flickr te zetten. Je kan de set hier "bewonderen" (nu ja, bewonderen, les goûts et les couleurs, nietwaar...). Er zijn er toch een paar waarvan ik denk dat ze vrij goed geslaagd zijn. Ik heb er eentje van mijn favorieten hier bijgesmeten, om een algemene indruk te geven.

Na al die amateurfotografie (wat een goeie camera al niet doet om je foto's wat kritischer te bekijken) heb ik al wel één ding gemerkt dat universeel is: lijnen. De meeste goede foto's hebben altijd ergens wel lijnen of toch de idee van een lijn. Enfin, alle gekheid op een stokje, er staan er nu 19 op, er komen er waarschijnlijk nog bij en ze worden metterijd voorzien van commentaar!